امام دوازدهم


امام زمان (عج) امام دوازدهم شيعيان مي باشد

امام زمان (عج) يگانه فرزند امام عسكري عليه السلام يازدهمين امام شيعيان است. امام مهدي(عج) در سحرگاه نيمه شعبان ۲۵۵ ق در سامرّا چشم به جهان گشود و پس از پنج سال زندگي تحت سرپرستي پدر، و مادر بزرگوارشان نرجس خاتون، در سال ۲۶۰ ق به دنبال شهادت حضرت عسكري عليه السلام ـ همچون حضرت عيسي عليه السلام و حضرت يحيي عليه السلام كه در سنين كودكي عهده دار نبوّت شده بودند ـ در پنج سالگي منصب امامت شيعيان را عهده دار شدند. آن بزرگوار پس از سپري شدن دوران غيبت با تشكيل حكومت عدل جهاني احكام الهي را در سرتاسر زمين حاكميت خواهد بخشيد.

 

زندگينامه امام زمان (عج):

نقش: امام دوازدهم شيعه

نام: محمد بن حسن

كنيه: ابوالقاسم، احمد و ...

زادروز: نيمهٔ شعبان سال ۲۵۵ يا ۲۵۶ هـ.ق

زادگاه:  سامرا

پدر:  حسن عسكري

مادر: نرجس خاتون يا صيقل

لقب ها:  حجت، مهدي، قائم، بقيةالله، حجةالله، صاحب‌الزمان، المنتظَر، غائب، صاحب‌الأمر، ولي عصر، منصور، منتقم و ...

پدر امام زمان (عج)، امام حسن عسگري مي باشد

 

امام زمان (عج) كيست؟

محمد بن الحسن العسكري معروف به حجت بن الحسن، بنابر اعتقاد شيعيان دوازده‌امامي دوازدهمين و آخرين امام و همان مهدي موعود است. امام زمان فرزند حسن بن علي عسكري (امام يازدهم شيعيان) و همچون پيامبر اسلام نامش محمد و كنيه‌اش ابوالقاسم است. «امام زمان»، «صاحب الزمان»، «ولي عصر»، «قائم آل محمد» و «مهدي موعود» از القاب مشهور اوست.

 

پس از درگذشت حسن عسكري (امام يازدهم شيعيان) در سال ۲۶۰ هجري و سن ۲۸ سالگي، از آنجا كه حسن عسگري برخلاف ساير امامان شيعه —كه در زمان حياتشان جانشين بعدي را تعيين كرده بودند— بطور علني جانشيني براي خود برجاي نگذاشته بود، بحران فكري و اعتقادي بزرگي در ميان پيروان امام شيعه بوجود آمد. در اين دوران كه به «سال‌هاي حيرت» موسوم است، شيعيان به فرقه‌هاي متعددي منشعب شدند. عده‌اي از شيعيان اعتقاد داشتند كه از حسن عسكري فرزندي باقي نمانده‌است يا اين فرزند در گذشته‌است؛ بسياري از شيعيان امامت جعفر برادر حسن عسكري را پذيرفتند و گروه‌هايي نيز متوجه فرزندان و نوادگان امامان نهم و دهم شيعه شدند. اما اصحابي از حسن عسكري چنين گفتند كه «وي پسري داشته كه جانشيني مشروع براي امامت است». طبق گفتهٔ عثمان بن سعيد، نايب و وصي حسن عسكري، اين پسر مخفي نگاه داشته شده بود، چرا كه ترس آن مي‌رفت كه توسط دولت دستگير شود و به قتل برسد. ديدگاه اين گروه كه در ابتدا ديدگاه اقليت شيعه بود، به‌مرور به ديدگاه تمامي شيعيان امامي تبديل شد كه شيعيان دوازده امامي فعلي هستند.

 

در باور كنوني شيعه دوازده امامي، حجت بن حسن در نيمهٔ شعبان سال ۲۵۵ يا ۲۵۶ ه.ق. در سامرا به دنيا آمد؛ او در پنج سالگي و پس از وفات پدرش به امامت رسيد. پس از وفات حسن عسكري، مهدي تنها از طريق چهار سفير يا نائب با شيعيان تماس مي‌گرفت. البته بررسي‌هاي تاريخي نشان مي‌دهد كه از آغاز تعداد وكلا محدود به چهار تن نبوده و اصطلاح نيابتِ خاص در قرن‌هاي چهارم و پنجم هجري توسط علماي شيعه مانند شيخ توسي و براي تبيين غيبت صغري ايجاد شده‌است. پس از يك دوره هفتاد ساله (موسوم به غيبت صغري) و با مرگ علي بن محمد سمري، چهارمين نائب امام دوازدهم شيعه، بار ديگر حيرت شيعيان را فراگرفت. آن‌ها در نهايت در سده پنجم به تبييني عقلي در كلام شيعه از غيبت امام دست يافتند. به باور شيعيان، پس از دوران سفرا، شيعيان با مهدي در ارتباط نيستند و اين دوران را اصطلاحاً غيبت كبري مي‌نامند. پس از پايان دورهٔ غيبت، وي با عنوان مهدي قيام خواهد كرد و او كسي خواهد بود كه از طريق وي حق و عدالت بار ديگر به پيروزي خواهد رسيد.

اعتقاد به امام غائب، بركات متعددي براي شيعيان تحت آزار و ستم داشت. از آنجا كه امام غائب پتانسيل تهديد كمتري نسبت به يك امام حاضر داشت تنش‌ها با حاكمان سني مذهب كاهش يافت. اعتقاد به ظهور امام غائب باعث شد كه انتظار بتواند جايگزين چالش مستمر نظام سياسي حاكم شود. امام غائب باعث عامل وحدت شيعياني شد كه پيش از آن، هر گروه، دور يكي از امامان حاضر گرد مي‌آمدند و دچار انشقاق شده بودند. به علاوه اعتقاد به ظهور امام غايب (به عنوان مهدي)، شيعيان را در تحمل شرايط دشوار ياري نموده و به آن‌ها اميد آينده‌اي سرشار از دادگري داده است.

 

خانواده امام زمان (عج)

پدر امام زمان (عج):

به باور شيعيان، پدر امام زمان (عج)، امام حسن عسكري(ع)، امام يازدهم است. اهل سنت، بر اساس احاديثي كه عالمان شيعه آن را ضعيف دانسته‌اند، نام پدر امام زمان را عبدالله ذكر كرده‌اند.

 

مادر امام زمان (عج):

مادر امام زمان(ع) به نام‌هاي متعددي خوانده شده است: نرجس، سوسن، صقيل يا صيقل، حديثه، حكيمه، مليكه، ريحانه و خمط. در مجموع چهار گونه روايت درباره سرگذشت و ويژگي‌هاي مادر امام زمان نقل شده است؛ بر اساس روايتي كه ابتدا شيخ صدوق در كمال الدين و تمام النعمة آن را نقل كرده، مادر امام زمان (عج) شاهزاده‌اي رومي دانسته شده و در روايت‌هايي ديگر، بدون اشاره به سرگذشت او، تنها به تربيت مادر امام زمان در خانه حكيمه، دختر امام جواد(ع) اشاره شده است. بنابر دسته سوم ـ رواياتي كه مسعودي در اثبات الوصية آنها را نقل كرده ـ مادر امام زمان علاوه بر تربيت در خانه عمه امام يازدهم، در همان خانه هم به دنيا آمده است. روايات دسته چهارم تفاوت اساسي با سه دسته اخير دارند. در اين روايات مادر امام زمان (عج)، كنيزي سياه‌پوست دانسته شده است. سه دسته اول روايات را مي‌توان به نوعي تكميل‌كننده يكديگر دانست، اما دسته چهارم روايات درباره مادر امام زمان، قابل جمع با ديگر نقل‌ها نيست. با اين حال برخي براي هماهنگ كردن اين چهار دسته، گفته‌اند كه مي‌توان اين روايت را درباره مادر با واسطه يا مربي مادر امام زمان تلقي كرد.

 

عمه پدر امام زمان (عج):

حكيمه، دختر امام جواد(ع) و عمه امام حسن عسكري(ع)، همزمان با چهار امام زندگي كرده و بر اساس منابع شيعي، شاهد و راوي ولادت امام زمان(ع) بوده است، مادر امام زمان در خانه او تربيت شده و بسياري از روايات درباره ولادت امام زمان، از او نقل شده است.

 

جده امام زمان(عج):

جدّه، مادر امام حسن عسكري(ع) و مادربزرگ امام زمان(ع) كه در روايات به همين نام خوانده شده است. بر اساس منابع، پس از شهادت امام حسن عسكري(ع) امور شيعيان به طور عمده بر دوش او قرار گرفته و نقش مهمي در نگهداري شيعه ايفا كرده است.

 

عموي امام زمان (عج) :

جعفر بن محمد، عموي امام زمان پس از درگذشت امام حسن عسكري، مدعي امامت شد و به همين دليل جعفر كذاب خوانده مي‌شود. منابع روايي، او را اهل فسق و فجور و گناهان بزرگ دانسته‌اند. او علاوه بر ادعاي امامت و انكار وارث امام عسكري(ع)، دولتمردان وقت را بر ضد امام دوازدهم تحريك كرد بر اساس برخي منابع، او تا پايان زندگي بر ادعاي خود باقي ماند و خود را امام مي‌دانست. برخي ديگر از منابع نوشته‌اند كه او از ادعاي خود دست برداشت و توبه كرد و شيعيان به جاي جعفر كذاب، او را جعفر تائب مي‌خواندند. جعفر كذاب در ۴۵ سالگي در سامرا درگذشت.

 

خواهر و برادر امام زمان (عج):

در بيشتر منابع شيعه و سني از امام زمان عج به عنوان تنها فرزند امام حسن عسگري(ع) ياد شده است. هر چند اقوال ديگري هم آمده است كه ايشان دو برادر و سه خواهر دارد.

 

همسر و فرزند امام زمان (عج):

در سالهاي اخير بحثي جديد مطرح شده است كه سابقه ايي در كتب شيعه ندارد كه آيا در زمان غيبت و حتي زمان ظهور، امام زمان(عج) همسر و فرزند دارند يا خير. سه نظر پيرامون اين ماجرا وجود دارد. موافقاني مثل علامه مجلسي و سيد محمد صدر عمدتا به تعدادي از روايات و ادعيه استناد مي كنند كه در آنها به فرزندان و همسر امام زمان(عج) اشاره مي شود.

مخالفان ازدواج امام زمان(عج) مي گويند كسي كه ازدواج مي كند نمي تواند ناشناخته باقي بماند در حاليكه غيبت امام براي ناشناخته بودن ايشان است. همچنين به رواياتي استناد مي كنند كه صراحتا مي فرمايند امام عصر (عج) در زمان غيبت و ظهور فرزندي ندارند.

گروه ديگري مانند سيد جعفر مرتضي عاملي اين قضيه را محل شك و ترديد مي داند و ترجيح مي دهند كه در اين مورد سكوت كنند.

 

دوران زندگي امام زمان ( عج ):

دوران زندگي امام زمان(عج) به چهار دوره تقسيم مي شود:

۱ ـ از تولد تا غيبت:

حضرت مهدي(عج) پس از تولد حدود پنج سال تحت سرپرستي پدر بزرگوارشان امام عسكري عليه السلام به صورت نيمه مخفي زندگي كردند. يكي از كارهاي بسيار مهمي كه حضرت امام حسن عسكري عليه السلام در اين دوره انجام دادند اين بود كه امام مهدي(عج) را به بزرگان شيعه معرفي كردند تا در آينده در مسئله امامت دچار اختلاف نشوند.

 

۲ ـ غيبت صغري:

پس از شهادت حضرت امام حسن عسكري عليه السلام در سال ۲۶۰ ق دوره غيبت صغري آغاز شد و تا سال ۳۲۹ ق ادامه پيدا كرد. در اين دوره حضرت مهدي(عج) از طريق چهار نائب به ادامه امور مردم مي پرداختند.

 

۳ ـ دوره غيبت كبري:

اين دوران از سال ۳۲۹ ق شروع شد و تا زماني كه خداوند مصلحت بدانند ادامه خواهد داشت در اين دوره پاسخ به پرسش ها و احكام مردم بر عهده نايبان عام آن حضرت است و حضرت نايب خاصي براي اين دوره معرفي نكرده اند.

 

۴ ـ دوره حكومت:

پس از ظهور، امام زمان(عج) بر اساس احكام اسلام حكومت واحد جهاني تشكيل خواهند داد كه در سايه آن سرتاسر عالم پر از عدل و داد خواهد شد.

 

امام زمان (عج) دستور ساخت مسجد جمكران را داده است

 

مسجد جمكران ميعادگاهي براي منتظران حضرت صاحب الزّمان(عج):

بعد از گذشت ۱۱۳ سال از شروع غيبت (صغرا و كبرا) در سال ۳۷۳ ه‍. ق. براي اوّلين مرتبه وجود مقدّس امام عصر(عج) مستقيم و بدون واسطه، خودشان دست به كار شدند و در تشرّفي در عالم بيداري دستور ساخت مسجد مقدّس جمكران را ابلاغ فرمودند تا كعبه اي بنا شود كه عاشقي و انتظار را تفسير كند و در اين ميان، ميعادگاهي براي چشم انتظاران حضرت موعود(عج) شود، دل سوختگاني كه گرد هم آيند تا با نماز و دعا براي فرج، طواف عشق به جاي آورند.

در شب سه شنبه ۱۷ ماه رمضان سال ۳۷۳ ه‍. ق. حسن بن مثله جمكراني به دستور مولايش فرا خوانده شد و در همين مكان فعليِ مسجد، حضرت را با جمعي از همراهان ملاقات كرده و دستور بناي مسجد را با تشريفات خاصّي دريافت كرد. همچنين حضرت امر فرمودند كه مردم به اين مكان روي بياورند و اعمال خاصّي نيز براي آن مشخّص فرمودند كه نتيجه آن توجّه مردم به حضرت و درخواست ظهور ايشان است.

 

چرا مسجد جمكران را چهارشنبه شب‌ها زيارت مي‌كنيم؟

بيشتر كاروانها و برنامه ريزي هاي زيارت مسجد جمكران  در شبهاي چهارشنبه انجام مي شود كه شايد بسياري از ما دليل آن را ندانيم.

حضرت بقيةاللَّه(عج) فرمودند: فردا شب كه شب چهارشنبه است، آن بز را به همين جايگاه بياور و ذبح كن و روز چهارشنبه كه هجدهم ماه رمضان است، گوشت آن را به بيماران صعب‏العلاج انفاق كن كه خداوند، همه‏شان را شفا عنايت مي‌‏كند. همين تعيين زمان از جانب امام عصر(عج) روز ديدار عشقان را هم مشخص كرد و فضيلت بخشيد.

 

منبع مطلب: سايت سرپوش

[ ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۸ ] [ ۰۹:۲۱:۵۶ ] [ احمد سعادت ] [ نظرات (0) ]
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :
[ ]
درباره وبلاگ

هر آنچه درباره امام دوازدهم، امام زمان موعودمان بايد بدانيم. اميدوارم خداوند توفيق همراهي با امام عصرمان را به همه ما عطا كند.
آرشيو مطالب
لینک دوستان
لينكي ثبت نشده است
آمار وبلاگ
امروز : 71
دیروز : 79
افراد آنلاین : 1
همه : 379